Auther's : ฟิคชั่นเรื่องนี้เกิดขึ้นมาจากความเศร้าของแม่ที่สงสารลูก แม้จะยังไม่ตาย แต่ก็เข้าขั้นแล้ว
จึงได้หาคนมาตายเป็นเพื่อนลูกชาย.... กี้ของแม่~ แม่จะเผาปู้จายส่งให้เยอะๆนะลูก 55 5 5 55
= ="
________________________________________
.......Last Choice......
Title : Last Choice
Auther : zerisge
Category : Darkfic / Mystery
Pairing : Tyki X Allen
Rating : PG-13
Disclamimer : Fanfiction D.GM
Summery : เมื่อสองใจห่างกันเพียงเส้นบางๆ...นั่นก็คือ...ความตาย...
_______________________
ร่างเล็กในชุดสีขาวสะอาด เอนตัวลงบนเตียงกว้าง สายตาจ้องมองออกไปยังนอกหน้าต่าง แต่ไม่จดจ่อกับสิ่งใด...
.....ฝัน!?...เหมือนเดิม....อีกแล้ว...
กลิ่นกายหอมหวาน รอยยิ้มที่แสนจะอบอุ่น และอ้อมกอดที่เต็มไปด้วยความรัก...
แปรเปลี่ยนเป็นกลิ่นคาวเลือด รอยยิ้มเหยียดหยาม และร่างในอ้อมกอดที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือด...
“......มะ....ไม่นะ....” ใบหน้าขาวเริ่มซีดมากขึ้น มือทั้งสองกุมยกขึ้นขมับ
“อเลน!!!!” ราวี่เปิดประตูเข้ามาตามเสียงร้อง
“...........ไม่นะ....ไม่นะ....หยุดนะ....”
มือเล็กคว้าเปะป่ายไปทั่ว แจกันถูกกระแทกกับผนัง เศษแจกันชิ้นเล็กกระเด็นบาดแขนราวี่ กลิ่นเลือดทำให้ร่างเล็กได้สติขึ้น...
“.............เอ่อ.....ราวี่....ผมขอโทษ....” ร่างเล็กก้มหน้าลง ราวี่วางมือบนศีรษะอเลนเบาๆ
“อย่าใส่ใจเลย เลิกคิดมากได้แล้ว นอนพักผ่อนซะนะ”
“......ครับ”
ร่างเล็กทอดกายลงบนเตียงอีกครั้ง ริมฝีปากบางพึมพำเพลงเบาๆ
“There was a void in my heart
I spent the sleepless night just sighing
And before I knew it, morning had come
Wanting to hear your voice
Wanting to feel your warmth
Feelings for you begin to well up
My tears overflow... “
ผมอยากได้ยินเสียงคุณจัง...
____________
“ อเลน... “
“ ครับ??ทีกี้?? “
“ ยิ้มสิ...ยิ้มกว้างๆให้ฉันดูหน่อย “ ทีกี้เอ่ยเบาๆ อเลนพยายามฉีกยิ้มอย่างตั้งใจ....
ทีกี้ยิ้มตอบเข้าอย่างอ่อนโยน
“ ฉันชอบเวลาที่นายยิ้ม ชอบเวลาที่นายหัวเราะ เวลาที่นายมีความสุข... “ ทีกี้พูดเบาๆ อเลนเงยหน้าขึ้นสบตาคนตรงหน้า
“ เพราะฉะนั้น...อย่าทำหน้าเศร้าเด็ดขาดนะ...ไม่งั้น... “
“ ไม่งั้นจะอะไรครับ?? “
ริมฝีปากร้อนทาบทับอย่างแผ่วเบา ร่างสูงสวมกอดร่างเล็กช้าๆ ลิ้นเรียวแทรกเข้าไปในโพรงปากสีหวาน โดยที่ลิ้นเล็กๆก็ตอบรับอย่างไร้เดียงสา
“ ฉันจะทำมากกว่านี้น่ะสิ... “ ทีกี้พูดเบาๆ โดยได้ผลตอบแทนคือ ตุ๊บสองตุ๊บที่หลัง
“ บ้าจริง...ทีกี้ก็... “
ร่างสูงจ้องตาร่างเล็กเนิ่นนาน ก่อนจะกระซิบว่า
“ ฉันรักนาย อเลน...แล้วนายล่ะ...รักฉันหรือเปล่า?? “
ร่างเล็กนั่งนิ่งไป ไม่ได้เอ่ยอะไรออกไปแม้แต่คำเดียว...
...
..
.
โดยไม่รู้ว่า...ในวันข้างหน้า จะต้องเสียใจแค่ไหนที่ไม่ได้พูดออกไป...
...............
......
นับจากวันที่สู้กับโนอาในครั้งนั้น ถึงแม้จะกลับมาที่ศาสนจักรได้ แต่หัวใจกลับไม่ตามมา...
....เพราะถูกทิ้งเอาไว้...ที่นั่น...อย่างสมบูรณ์....
“ผมจำเป็นต้องฆ่าคุณ...ที่กี้ มิคส์” อเลนเปรยเบาๆ
เมื่อจ้องตาร่างสูง ก็ราวกับว่าหัวใจได้ถูกทำลายเป็นเสี่ยงๆ...
แววตาที่โศกเศร้าเพียงชั่วพริบตา ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นแบบเฉยชา...เหมือนเดิม...
“เข้ามาเลย...หนุ่มน้อย”
วินาทีนั้น ที่โร้ดจะยื่นมือเข้ามาช่วย แต่มือหนาขยับห้ามเอาไว้...
ดาบเล่มยักษ์แทงทะลุกายหยาบของทีกี้ เป็นดังเช่นปุถุชน...
...รอยยิ้มจางๆ ที่ปรากฏขึ้น...รอยยิ้ม...ที่มอบให้เขาเพียงคนเดียว...ก่อนที่จะหมดลมหายใจ...
“ทีกี้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”
ไม่มีอีกแล้ว...รอยยิ้ม....ความรัก...
...และชีวิต.........
‘แล้วเขา....จะมีชีวิตอยู่เพื่ออะไรอีก??’
สิ้นความคิดสุดท้าย อเลนก้าวเท้าขึ้นไปบนขอบหน้าต่างห้องชั้นบนสุดของศาสนจักร มือไขว่คว้าไปบนอากาศ แล้วกระโจนตัวออกไปสุดตัว...
ทางสุดท้าย ที่ทำให้ผมได้คุณกลับมาข้างกาย
............ผมจะไปหาคุณแล้วนะ....ทีกี้.......
....ผมรักคุณ....
_________________________________________
P.S. มืดมนฉิบ..... - -"
P.S.2. กร๊าก ก ก ก กก ก กก กก เรื่องมันก็งี้แหละ zilk โทษทีๆ 5 55 5
zerisge (แม่นังกี้)
10/6/51
อิชั้นเอามาลงบล็อก
